This Iyer is a little funny ...

Madras, what a lovely name, I still use this name whenever I go abroad when people ask me "Which part of India you belong to", and yes, still it is very well known and famous when we say Madras, rather than saying "Chennai". This brief post is a tribute to the city I was born, brought up and the city I live in, and hopefully the city where I wanted to die as well. I am not sure about the other cities in India, but when it comes to Madras, the population here has a lot of emotional bonding, after all we are the folks who gave a "teary" send off to our beloved "meter gauge " train when it was all converted into "broad gauge", so this particular city is just more than a place in the map, it is more like a DNA in every "madaraasi" Born in the year of 1977, I was fortunate to do all my education and some years of work in Madras before my career took me to various places. Mylapore is the area where I grew and still continue to...

அந்த எதிர்க்காற்றின் குளிர்ச்சியை தாங்க முடியாமல் ஜன்னலை மூடிவிட்டு அம்மா கொடுத்து அனுப்பிய மப்ளரை தலையில் சுற்றிக்கொண்டான் ரமேஷ், அவனின் அன்றாட வாழ்க்கையின் சராசரி பயணம் அது. தேனீ தான் அவனது சொந்த ஊர், அம்மா தேனியில் தனி வீட்டில் இருக்கிறாள், வாழ்கை இழுத்த இழுப்பில் மிகவும் நடுங்கியும், ஒடுங்கியும் போனவள், கணவனின் மறைவுக்கு பின் நான்கு சுவருக்குள் அடைந்து கொண்டவள். அவன் கண் முன்னே அவனது தந்தை வெட்டி கொல்லப்பட்டது இன்னும் அவன் மனத்திரையில் பசுமையாக ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது. இவனது பால்ய பருவம் சினிமாவில் வருவது போலவே மிகவும் செழிப்பானது, கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் வரை இவனது தந்தையின் இடம் தான் அந்த ஊரில், அவனது கிராமத்தில் கணிப்பொறி வாங்கிய முதல் ஆளும் அவனே, பணத்திற்கு என்றும் குறைவு இருந்ததே இல்லை, அவனின் தந்தை செய்யும் தொழில் என்னவென்று அவனுக்கு ஒருநாளும் புரிந்ததில்லை, அந்த வயதில் அவன் புரிந்து கொள்ளவும் ஆசை படவில்லை. மனிதன் நாளையை பற்றி கவலை படாத ஒரே பருவம் அவனின் குழந்தை பருவம் தானே. அவனின் வீடு எப்பொழுதும் மக்கள் கூட்டம் திளைக்கும் ஒரு இடமாகவே இருந்தது, அனைவருக்கும் விருந்தோம்பல...

First apologies for a prolonged absence, and yes, I have to admit that I have not been regular in my blogging or following my fellow bloggers, don't want to pass on the blame on the other dynamics of life, but to have it on me and my laziness. I always wanted to write more and then keep my writing skills intact, but it is just that I am not prioritizing things properly in my life and giving most of the importance to my professional career. I wish I could blog more and then write more in this New Year, so let me see if that is going to be possible. 2013 was a great year both professionally and personally. First let me talk about my professional career, it was just fantabulous. I never had any regrets in leaving my old company as my only motto is to come back to my sweet hometown Chennai and set my base, but GOD has given me more than what I asked for, this new company (now 28 months old) gave me all the right chances to shine and learn. I was made the lead for the Shared Servi...

தமிழகம் மறந்த இந்த சௌராஷ்டிரா மண்ணின் மைந்தனுக்கு இந்த பதிவு சமர்ப்பணம்.  எழுபதுழலில் பிறந்ததற்கு இன்றும் பெருமை படும் மனிதர்களில் நானும் ஒருவன். எங்களின் பால்ய காலம் தான் எத்தனை மகிழ்ச்சியானது, தெருக்களில் கண்ணாமூச்சி விளையாடுவது, கோலி, பம்பரம், கில்லி, பாண்டி, பல்லாங்குழி, பரமபதம், எத்தனை எத்தனை அற்புத ஆட்டங்கள், இவற்றில் ஒன்று கூட இந்த காலத்து குழந்தைகள் கேட்டிருக்கக்கூட மாட்டார்கள், இவை போலவே எங்கள் இள வயதில் எங்களை தங்கள் திறமையாலும், ஆற்றலாலும், வியக்கவைத்தவர்கள்  பலர் -  கிரிக்கெட்டில் சுவிங்கம் சுவைத்து, எதிரணியை துவைத்த ரிச்சர்ட்ஸ், அரசியலில் - பெண் சிங்கமாய் வாழந்த இந்திரா காந்தி, நடிகர்களில் - காலம் அழிக்க முடியாத எம்.ஜி.ஆர் - சிவாஜி, அதே வரிசையில் இசைக்கு இலக்கணம் கொடுத்த எங்கள் - எம்.எஸ்.வீ மற்றும் டி.எம்.எஸ் வானொலி மட்டுமே நமக்கும் வெளி உலகத்திற்கும் இருந்த ஒரே பாலம், அதில் தான் எத்தனை இன்பம், வண்ணச்சுடர், ஒளியும் ஒலியும், செய்திகள், இவற்றை கேட்கவே கிறங்கி கிடந்த நாட்கள் தான் எத்தனை எத்தனை, இன்று கை பேசியில் என்னதான் நீங்கள் செய்...

I know I am visiting my blog after a long time. I don’t know any exact reason for why I have orphaned it, but I know I have orphaned it. Last week I had a brain fart and then decided that I should revive my blog and I was just waiting for a reason and there came with a bang, a trip to the most gorgeous place in tamilnadu - "Valparai". It was a quick planned trip and as you all know, no trip actually clicks when you do long planning. So let me take a walk down the memory lane (yes, my memory is short-term) and tell you the beauty of Valparai. The trip started with the much needed excitement, thrill, anxiety and eagerness and of course it is not after we reaching Valparai, it just started right at the Central Railway Station. My very good friend C and his wife M, would have almost missed the train and I can hear your mind voice "What's the big deal, you could have gone to Valparai na?", but wait, I am just an arrow for this whole trip, the main bow was C, as he...

With the kind of beating our boys get at the hand of Aussies, I think this is what Dhoni would sing after the end of this "Kolaveri Series ...". Based on the lyrics and tune of the recently famous viral song "Why this kolaveri kolaveri kolaveri di ..." I have formed this lyrics for Dhoni. Yo boys, I am playing series, soup series, flop series, why this kolaveri kolaveri kolaveri Clarke. Distancula ball-u ball-u, ball-u color-u red-u. Siddle color-u white-u white-u, Hilfenhaus romba height-u. Why this kolaveri kolaveri kolaveri Clarke. Weak-u form-u boys-u boys-u, unga form-u nice-u, enga coach-u old-u old-u, unga coach-u bald-u Why this kolaveri kolaveri kolaveri Clarke maamaa bats eduthuko appadiye kaila tickets eduthuko pa pa paan pa pa paan pa pa paa pa pa paan seriyaa aadu super maama podu wickets 1 2 3 4 Wat a change of over maamaa ok maama, now ground change kaila bat-u, only pace... hand la gloves-u kaal la pads-u eyes-u fulla tear-u zero score-u edhir...

Personal & Professional 2011 completed in a flash, every year end reminds us the fact that time and tide waits for none. This year was not so great personally, professionally it was a great year. One of the biggest loss of my life happened this year when I lost my loving grandma, If I am what I am today, all the credit should go to her, as she always encouraged me to do what I like. Those early bumps of getting married and allowing your family to get mentally set / adjust with the new comer and the vice-versa of that was pretty nervous, I had to be the mediator for most of the times, I hope things get settled and smoothen a bit on that front in the coming years. I am sure that's there everywhere. One of my biggest dreams of me wanting to get out of that irritating and a crap of a city Bangalore, became a reality in 2011. I got a job in Chennai and was more than happy to relocate back to my base. Today I wonder how on earth I survived for such a long time in that sickenin...