This Iyer is a little funny ...

Ah, what a day of eye-opener I had today, all the so called stamina and other technical skills I had on one of my passionate game Cricket has been proved wrong, when I tried to compete with my next generation. I had an opportunity to play cricket with folks who are 8 to 9 years younger than me and I was bubbling with all confidence and I was feeling pride of the great innings I have played for my company and other teams, in short if I have to put this, I walked into the stadium as if I am Sachin Tendulkar and the other boys were juniors to me. I know it has been years since I have touched the bat and ball, and I was having my own pride of being a fantastic fielder, so all these motivated this 32 year old man to go and play a game and this is what unfolded in front of my eyes and I decided to put this as a post in my blog, so that whenever I get another chance to play cricket, I will open my blog and read this post .... Game 1: Satish chose to bowl first as he was always an opening bowl...

I should start this piece with a hearty thanks to Ms. Ratzz who screams at http://www.tantrumzz.com as she is the one who recommended my blog to SpeakBindas.com. This website would publish interview's of common man like us and they make us feel as heros. I am too a hero now ;-) and my interview is up on their website and I request all my readers to go through that and send me your comments :) My Interview - My Life Thanks a ton for all my readers and friends for motivating me to write. Though you all know that I am not a great writer ...

Adithya was lying all alone inside his dark room, and thinking about his future, while doing that he smiled at himself and said, what is there for future when he is counting his days, he knows he is not going to be here in this place for ever and doctors have already set the date for him, he is not bothered about that, as he is matured enough to understand that this is all part of life. His thoughts revolved around Amrita, he loved her more than anyone else and he is just not ready to miss her, but he knows that he cannot be with her for long, he recollect the days where he and Amirta used to chat within themselves like there would be no tomorrow, they both enjoyed those conversations, but it is all over now, he and Amrita are never going to get time to talk in private, his eyes ejected few tear balls out and that got mixed with the darkness and the dampness of his room ... Amrita came into his life just 9 months back and before that they both were strangers, initial three months he wa...

பத்தினி ... தூரத்து மேகத்தை கையுள் அடக்கி ரசிக்கின்றாள் வீசுகின்ற பூங்காற்றை முந்தானையில் முடிகின்றாள் மலராத பூவொன்றை பூங்குழலில் அணிகின்றாள் வெஞ்சான்றுக்குழம்போன்றை முகம்தன்னில் பூசுகின்றாள் செயற்கையாய் சிரிப்பொன்றை உதட்டோரம் உதிர்க்கின்றாள் தொடுவானம் தூரமென்று மனதுக்குள் சிரிக்கின்றாள் விடிவெள்ளி தோன்றுமென்று கதவோரம் சரிகின்றாள் தொலைத்துவிட்ட பால்யத்தை ஒரு முறை நினைக்கின்றாள் அடி வாங்க நேருமென்று, விரைவாக விரைகின்றாள் அந்தி சாய்ந்து போனதனால் அறைதனில் அடைகின்றாள் முகமறியா உருவத்தை மார்போடு அணைக்கின்றாள் மீண்டும் ஒரு அரக்கன் என்று விம்மி விம்மி அழுகின்றாள் ... ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~***********~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ பய புள்ள ... பள்ளிக்கூடம் போகக்கூட என் முகம் பார்த்து அழுத பய படிச்சாத்தான் சோறு நு சொன்னவுடன் போன பய பள்ளிக்கூட மணி அடிச்சா என் முகம் காண ஏங்கும் பய முந்தானை முடிச்சுதனில் சுண்டு விரல் கோத்த பய நாட்டார் கடை போகும் முன்னே என் கால் தொட்டு போன பய என் காலில் தச்ச முள்ள அவன் கால நெனச்ச பய அந்த முள்ள வெறும் காலில் நசுக்கியே சாச்சா பய பொண்டாட்டி வேணாமுன்னு பிடிவாதம் செஞ்ச பய என...

Vaidhegi was all thrilled to receive her son who is coming back from the US after a short trip, she started preparing all goodies he likes and Ramanathan was very nervous about his return, because he knows something which Vaidhegi does not know. Suresh is coming by Lufthansa right ? I have heard that they never maintain their timings, I hope he reaches Chennai on time, said Vaidhegi. Ramanathan nodded his head as if he acknowledges to her statement. Why can't you go and sleep, why do you have to make all these in this mid-night, anyways Suresh would have had something in the flight, you better go and sleep now. Vaidhegi brushed aside this statement of Ramanthan and said "nekku onnum thookam varala, en kozhandhaiya paarka kannu thudikaradhu" (I am not feeling sleepy, my eyes are waiting to see him") It was 4 in the morning and Vaidhegi who was half-asleep by this time was woken by this loud taxi horn in front of her house, this being the month of maargazhi, Vaidhegi t...

One more outing with a set of white skins to an Indian restaurant and out of all the other Indian restaurants I have been to in the US, this one is very different, in the sense, this restaurant does not have any employees of the Indian origin and all our Indian dishes are made by a foreigner. Could you ever imagine eating a "potato bonda" done by a foreigner ?? I am sure he would have come to India to acquire the knowledge on that. This place was very different that I did not feel like eating, I somehow don’t feel comfortable in a white skinned girl serving me rasam saadham, I know this is a mindset and of course that is what it is. I have been counting within myself of how many times I would have gone out for lunch and dinner with these US folks and how many times I would have explained the taste of Indian food and how they are made and things like that, this time for a change I did not open my mouth and G was the one who was explaining how the stuffs are prepared to the oth...

கொலு - தமிழ் பண்டிகைகள் ல ஒரு முக்கியமான ஒரு பண்டிகை, அதுவும் என்ன மாதிரி மைலாப்பூர் ல பொறந்து வளர்ந்த ஒரு ஆசாமிக்கு கொலு வந்தாலே சந்தோஷம் தான், அப்போ தான் அழகழகான ஐயர் ஆத்து பொண்ணுங்க கண்ணுக்கு குளிர்ச்சியா தழைய தழைய புடவைய கட்டிண்டு எங்க வீட்டுக்கு அழைக்க வருவாங்கங்கர ஒரு காரணத்துக்காக மட்டும் இல்ல, கொலு பொம்மை, கொலு படி, வகை வகையா சுண்டல், லாஸ்ட் பட் நாட் த லீஸ்ட் வீட்டுக்கு வர மாமி / பொண்ணுங்க பாடற பாட்டு. அது என்னமோ தெரியாது, இந்த கொலு நேரத்துல தான் அவங்க அவங்களுக்குள்ள ஒளிஞ்சிண்டு இருக்கற சுசீலா, ஜானகி, சித்ரா எல்லாரும் வெளிய வந்து எட்டிப்பார்பாங்க, ஆனா உண்மைய சொல்லணும் நா, நிறைய மாமி / ஐயர் ஆத்து பிகர்ஸ் ரொம்ப நல்லாவே பாடுவா, நா சில டைம் நினைச்சதுண்டு, இவாலாம் ஏன் சினிமா கு பாட போகல நு, ஆனா அதே சமயம், இவாள ஏன் டா பாட சொன்னோம் நு வருத்த பட வெக்கற அளவுக்கும் சில பேர் பாடி நம்பல டார்ச்சர் போடுவா. இப்படி ஒரு அருமையான கொலு நேரத்துல நடந்த ஒரு மகா காமெடி மேட்டர் ஒன்ன தான், நா இப்போ உங்களுக்கு சொல்ல போறேன், இத ஏன் தமிழ் ல எழுத முடிவு பண்ணினேன் நா, இத இங்கிலீஷ் ல சொன்ன, சொதப்பலா இருக்கும...